Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Το δένδρο στην αυλή


 

Ετούτος ο κορμός ανάμεσα στις αντιπαροχές
να μου θυμίζει μέτρο
μονάχος προς τον ουρανό
οι ρίζες του στο χώμα

Κάθε πρωί να τον κοιτώ, να μη ξεχνώ
Τους  λίγους π’  αντιστέκονται
-οι πιο πολλοί ξεχνούνε -

Η μοναξιά του ανάμεσα στην ευμάρεια των υλικών
Η απόσταση του απ’ τα σκουπίδια
η κρυφή θλίψη της ιστορίας,  η ανομολόγητη ελπίδα ενός δίκιου
ένα καβάκι δίχως φύλλα
ένας ευκάλυπτος χωρίς νερό.

Σαν την πατρίδα μου  αυτό το δένδρο
στη μέση της ζωής
κάθε φορά να δείχνει σταυροδρόμια.
κάθε φορά  να πρέπει απ’  την αρχή να αποφασίζω
δική μου η επιλογή
κι η αντοχή στο ευτελές το πρόσκαιρο
χωρίς αναπαμό.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου