Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

απομάκρυνση




στη Δαμιάνα 

σε βλέπω να είσαι εδώ
και να απομακρύνεσαι
με μια ομίχλη στα μάτια
μια τάση φυγής του μυαλού
στην ακινησία του χώρου

κάποια στιγμή πλησίασα
να μυρίσω την αναχώρησή σου
να δω αν ήταν αληθινά δυνατή
η απλά ανάγκης
τα φώτα κι ο κόσμος με εμπόδιζαν

δεν ξέρω τα δρομολόγια των ανθρώπων
με χαλασμένο ρολόι από καιρό  τους χάνω
ειρηνικά και ανεπαίσθητα

δε θέλω να μάθω
πως εκείνο το μωβ μαντήλι στην ακρογιαλιά
που βρήκε ο πρωινός ποδηλάτης
της παραλίας
ήταν το δικό σου

θέλω να μάθω νέα ευτυχίας σε κάρτα διακοπών
κι όχι  οριστικά πως  αναχώρησες
στο πιο βαθύ μέσα σου

γιατί ούτε αυτή τη διαδρομή τη ξέρω

ξέρω μονάχα πως έχεις περισσότερες πιθανότητες να χαθείς
όταν επιστρέφεις στο εσωτερικό σου

παρά όταν κυκλοφορείς στον αδιάφορο σκληρό μας κόσμο  

1 σχόλιο: