Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Κυριακή του Πάσχα στο πέρασμα


Μαθαίνω πως άρχισαν οι ετοιμασίες
για την γιορτή
καπνοί από σφαγμένα αρνιά
και ήχοι από γκάιντες
φτάνουν ως εδώ

για μένα είναι μια αργία από τη ζωή
δεν ξέρω τι μπορεί τόσο περίτεχνα να θέλω να γιορτάσω
με ένα σταμάτημα
ενώ στη μέση του περάσματος βρίσκομαι αδρανής

σιωπηλά αποδέχομαι
από άγνοια κινδύνου
τις συνέπειες της αργίας
βάζοντας πλάτη σε κάθε πειρασμό

στους κραδασμούς κεφιού
απαντώ  με ότι μου έμαθε ο γέροντας:


Στις αργίες να μετρώ τους βολεμένους
ν’ ανάβω πάντα ένα φτηνό κερί για τους μοναχικούς
κι όταν το μάθω πως γίνεται σωστά
να σταυροκοπιέμαι
σε αμήχανες εικόνες που δακρύζουν

ως τότε
απ’ τις γιορτές θ’ απέχω
ανάξιος να συναναστραφώ χαρές
ανίκανος να μοιραστώ ατμόσφαιρες
πιστός στον συντελεστή τοις εκατό
που ανήκω
θα εξακολουθώ να προσδοκώ
ανάσταση όλων των νεκρών  λέξεων
που χάθηκαν σε σημειωματάρια ονειροπόλων  νεαρών

ώσπου
σε μια αργία κι εγώ θα χαθώ στη θάλασσα
ανύπαρκτος όπως ακριβώς υπήρξα
στο πέρασμα αδρανής


και μόνος. 

1 σχόλιο:

  1. παιδι? και εγω μαζι σου, μι αργια θα χαθουμε μαζι στη θαλασσα αφου πιουμε ενα μπουκαλι κρρασι βαθυ κοκκινο ο καθενας , μονορουφι και χωρις να κλαψουμε κανενα ερωτα μονο για κεινους που δε ζησαμε , δε χαρηκαμε τα κορμια των!
    σε λατρευω

    ΑπάντησηΔιαγραφή