Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2013

Οι φίλοι μου



Οι φίλοι μου είναι οι λέξεις που δε λέμε, οι αγκαλιές που δεν κάνουμε, τα φιλιά που δεν δίνουμε. Οι φίλοι μου είναι τα τηλέφωνα που ξεχνάμε να πάρουμε. Τα χρόνια πολλά που στέλνουμε την επόμενη της γιορτής. Οι φίλοι μου είναι ένα τραγούδι που μας κάνει να βουρκώνουμε. Μια εικόνα που ξεκαρδιζόμαστε. Μια σκηνή από ταινία που λέμε και ξαναλέμε τις ατάκες της. Το βιβλίο με τα ποιήματα που λιώσαμε , οι φίλοι μου είναι τα αστεία που γελάμε μόνο εμείς και οι καφέδες που δεν ξέρουμε να πίνουμε με άλλους. Οι φίλοι μου είναι τα τσιγάρα κάθε που αποφασίζουμε να το κόψουμε και τα παγωτά κάθε που λέμε πως αρχίζουμε δίαιτα. Οι φίλοι μου είναι ταπερ με μαγειρευτά φαγητά που ανταλλάσουμε όπως οι άλλοι sms. Οι φίλοι μου είναι εκεί ακόμη κι αν απουσιάζουν. Οι φίλοι μου είναι πολεμιστές που σπάνε τα κοντέρ. Πατάνε τα 100 όπως οι άλλοι τα σταφύλια και συνεχίζουν. Πατάνε τους έρωτες και την πατάνε απ’ αυτούς δεν ντρέπονται  να εξευτελιστούν για μια αγάπη, αντίθετα αυτό τους κάνει πιο γενναίους να μπορούν να   ξανασηκώνονται  κι αμείλικτοι να ξαναπέφτουν σε μια νέα. Ξέρουν να επιβιώνουν κάτω από τα αισθήματα, κάτω από τις ατυχίες κάτω από το νερό. Είναι αμφίβια εξωγηινα όντα με γερό ανοσοποιητικό. Μηχανές ζωής κι ελπίδας κόντρα σε μια κοινωνία εξολοθρευτή. Σπάνια απαντούν στις προκλήσεις. Προτιμούν να εργάζονται , αγαπούν τη μοναχικότητα και διαθέτουν καρτερία. Οι φίλοι μου είναι τα 1000 δικά μου πρόσωπα, όπως κι εγώ τα δικά τους άλλα 1000.  Γι αυτό είμαστε συνωμοτικοί κι απρόβλεπτοι. Δεν σταματάνε να με εκπλήσσουν , δεν σταματώ να τους θαυμάζω. Αυτά όμως σπάνια τα λέμε. Είμαστε αρκούντως επηρμενοι για να ασχολούμαστε με ομολογίες. Αυτά τα κάνουμε στις σπάνιες φορές που κάποιος από μας λυγίζει. Εκείνα τα δευτερόλεπτα ξέρεις, που ο φίλος σε γιατρεύει και μόνο που είναι εκεί.
Γι' αυτό οι φίλοι μου είναι μοναδικά συλλεκτικά κομμάτια. 
Κι αυτό , για όσους ξερόυν, είναι τεράστια περιουσία. Ανεκτίμητη.
Με τέτοιους φίλους η κρίση δεν σ’αγγίζει, αντίθετα σε χαλυβδώνει.
Με τετοιους φίλους δεν εχεις αναγκη να πας διακοπές, για να ξεκουραστείς, παραμένεις πάντα ετοιμοπόλεμος για το φθινόπωρο που καταφτανει . Αυτο το φθινόπωρο που κι τελευταιές μάσκες θα πέσουν στην αγορά και θα φανουν ποιοι ειναι οι φίλοι και ποιοι οι εχθροι. 



2 σχόλια:

  1. "Δεν σταματάνε να με εκπλήσσουν δεν σταματώ να τους θαυμάζω..."
    Σπουδαίο συναίσθημα και αμα μία φορά το βιώσεις, σε ακολουθεί για πάντα...;)
    Καλημέρες
    *υπέροχη φωτό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. σας αγαπώ!
    κέφι? κεφι είναι... και αρχιζουμε και χορεύουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή