Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

σε χρόνο

δεν γράφω ποίηση
μαθαίνω τρόπους να κοιμάμαι τις νύχτες
χρησιμοποιώ τις πιο οικείες λέξεις
σαν υπνωτικές παστίλιες
και περιμένω να ενεργήσουν άμεσα
κάποτε τα καταφέρνουν
τα βλέφαρα κλείνουν - το σώμα αναζητά την ξεκούραση  του
άλλοτε οι ίδιες λέξεις μετασχηματίζονται
στους πιο εμμονικούς  εφιάλτες
φυσικά διεκδικούν μια θέση στην ιστορία
σκέφτομαι
όταν τα συναισθήματα πέφτουν σε τείχη
οι λέξεις θυμώνουν  με τα χτυπήματα
ξέρουν πως είναι οι μόνες που θα αντέξουν
σε χρόνο
όταν όλα κι όλοι θα έχουν χαθεί
εκείνες
αναλλοίωτες
θα περιμένουν να θυμίζουν  παλιά αισθήματα
και στάσεις
παλιά καμώματα και σκέψεις
αρχαία ξενύχτια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου