.es

.Es

φύσαγε ένα αεράκι αρχής καλοκαιριού
είχε μια μοναξιά η νύχτα 
μετά τα μικρόφωνα
πάντα έχει
περπάτησα ως την άκρη της πόλης
ώσπου άκουσα μουσική
ένα αίσθημα οικειότητας
με έφερε στα παλιά τείχη της πόλης
μια βυζαντινή σκιά παρέα με ένα μπάσο από ακτές της βραζιλιάνικης γιορτής
καλοντυμένοι κι αναμασά τους εγώ να περιφέρω τα συνθήματα
στις αρχαίες πέτρες ο Χάρης σημείωνε ηλεκτρονικά τοπία
και η Πια μου αφιέρωνε κομμάτια γεμάτα μουσική από το Πίνα του Βέντερς
δεν είχαμε λέξεις
μια κούραση είχαμε και μιά ελπίδα
σαν συνάντηση παλιών συμμαθητών
μετά από χρόνια
κι όλο να γίνονται συστάσεις κι όλο να πέφτουν αγκαλιές
κι όλο να πίνουμε ένα τζιν τονικ ατέλειωτο
σαν το καλοκαίρι που ξέρουμε καλά 
πως δεν θα τελειώσει εύκολα
ούτε γρήγορα
αλλά αυτό χωρίς θλίψη
αλλά σα πρόγνωση
σαν μια τελευταία λέξη
από ένα σύνθημα που παράπεσε
δεν το πρόσεξε κανείς
και χάθηκε στο Θερμαΐκό
αλλά δεν έσβησε
ναι αυτό το βράδυ
βρήκα τυχαία
το αύριο να έρχεται σαρωτικό
κι άκουσα τη βουή της Ιστορίας
πάνω στα τείχη να προφητεύει
τα δύσκολα
με το πιο χαλαρό τζιν τονικ
στα χέρι

μετα μορφη Νίκος Πολοζιάνης

Ένα αγόρι της εποχής. Ένας δικτυωμένος στα κοινωνικά δίκτυα που ψελλίζει λέξεις. Που προσπαθεί να επικοινωνήσει την εποχή του βλέποντας, την εικόνα του να χάνει την ουσία της, μέσα από τον καθρέφτη. Οι αρχές της ψυχανάλυσης μπροστά μας τώρα, σε μια ιδιωτική συνεδρία αυτοκριτικής, κάθαρσης και συλλογής ενός νοήματος που περίτεχνα αφήνουμε να μας διαφεύγει. Κι αυτό το αγόρι της εποχής να επιμένει, απομακρύνοντας όλους τους τεχνητούς καθρέφτες, μειώνει τις αντανακλάσεις του, από ερμητικός πολίτης γίνεται, φωνή, γίνεται σώμα αντίδρασης, γίνεται άνθρωπος που σπαρταρά και το μυαλό του αρχίζει να λειτουργεί. Σε κατάσταση έκστασης, η συσσωρεμένη λογική μετατρέπεται σε προφητικό χρησμό για τα μελλούμενα που του ζητούν να απογυμνωθεί από όλα τα εύκολα που κατάφεραν να τον απενεργοποιήσουν, κι ολομόναχος βρίσκει την σωστή παρορμητική δύναμη να πιαστεί από την πιο σκληρή ουσία της ύπαρξης του. Να γίνει ο νέος θεός που έχει ανάγκη ο ίδιος. Να γίνει ο θεός τιμωρός του εαυτού του πρώτα, κι ίσως των άλλων ύστερα. Ένας θεός του καινούργιου, του νέου που ξέρει ότι θέλει δικαιοσύνη, για να εξελιχθεί, θέλει να σπάσει τους αντανακλαστικούς καθρέπτες αυτής της αθλίας κοινωνικής κατασκευές που τον μεγάλωσαν, για να ελευθερωθεί. Θέλει να ανακαλύψει στο βάθος της ύπαρξης του, το νόημα της ζωής του, για να αναληφθεί, πέρα και πάνω από τα προσωρινά διλλήματα για να ενταχθεί στον κόσμο της πραγματικής δημιουργίας, για να ανθίσει, να τολμήσει, να ζήσει.

Η διπλωματική παράσταση του Νίκου Πολοζιάνη, είναι ότι πιο πολιτικό έχω δει τελευταία. Ένα σκληρό σωματικό μάθημα για την κρίση, ένα οργισμένο χαστούκι σαν απάντηση για το μετά τι? που ακούω να ρωτάνε όλοι όλο και πιο πολύ όλο και πιο επίμονα.

Κι η λύση με το τέλος της παράστασης, ένας σπαραγμός, ναι το αύριο θα έχει ξανά το κόκκινο χρώμα από το ηλιοβασίλεμα μιας εποχής που τελείωσε κι ίσως κι από το αίμα , από το κόψιμο που θα συμβεί όταν τα κομμάτια του καθρέφτη μας κόψουν τα χέρια. 

real Democracy loading

4th World Naked Bike Ride

Ήρθε η ώρα να βάλουμε ένα STOP στην “άσεμνη” έκθεση των ανθρώπων και του πλανήτη στη ρύπανση. Η Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία είναι ένα διεθνές κίνημα και συμμετέχουν σε αυτό περισσότερες από 70 πόλεις σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα θα πραγματοποιηθεί για τέταρτη φορά στη Θεσσαλονίκη, την Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011. Η απόλυτα ειρηνική γιορτή για την προώθηση του ποδηλάτου ως μέσου μετακίνησης  ενάντια στην κουλτούρα του αυτοκινήτου και την ρύπανση που δημιουργεί, για την απεξάρτηση μας από το πετρέλαιο και τις μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, για την απ-ενοχοποίηση του φυσικού γυμνού μας σώματος.

4η ΔΙΕΘΝΗΣ ΓΥΜΝΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΙΑ

World Naked Bike Ride

Παρασκεύη 3 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 - Θεσσαλονίκη

Με αφορμή τον πυρηνικό ατύχημα στην Φουκοσίμα και τα 25 χρόνια από τον εφιάλτη του Τσερνομπίλ, το παλαιό σύνθημα “Πυρηνική Ενέργεια; ΟΧΙ Ευχαριστώ!” επιστρέφει επίκαιρο όσο ποτέ, γιατί τίποτα δεν έχει αλλάξει, όπως και στα περιβαλλοντικά ζητήματα της πόλης. Οι λύσεις τους αυτονόητες, τεκμηριωμένες και δοκιμασμένες, στη Θεσσαλονίκη παραμένουν στην καλύτερη περίπτωση έκθεση ιδεών.

Το ποδήλατο μετά την διάθεση λιγότερων από τεσσάρων χιλιομέτρων αφύλακτων και επικίνδυνων ποδηλατολωρίδων σε τρία αποκομμένα κομμάτια το 2009, παραμένει στα αζήτητα. Η οικονομική κρίση χρησιμοποιείται για την μη υλοποίηση ενός ουσιαστικού δικτύου ποδηλατοδρόμων για το πλέον φθηνό μέσο μετακίνησης, όμως παράλληλα συζητιούνται πολύ μεγαλύτερα σε επένδυση έργα.

Το κυκλοφοριακό, σύμφωνα με τους κατοίκους, είναι το σημαντικότερο πρόβλημα της πόλης μας. Η άσκοπη χρήση του ΙΧ είναι 9 φορές περισσότερη στην Ελλάδα για αποστάσεις μικρότερες του ενός χιλιόμετρου, ενώ η χρήση του ποδηλάτου στο σύνολο των μετακινήσεων είναι μικρότερη του 1%. Τα ποδηλατοστάσια λόγω της φθηνής κατασκευής τους αφαιρούνται ακόμη και μαζί με τα κλειδωμένα ποδήλατα ενώ οι κλοπές των ποδηλάτων έχουν αυξηθεί εκθετικά χωρίς να έχουν ληφθεί μέτρα για την αποτροπή τους.

Το νομοσχέδιο για το ποδήλατο δεν έχει υλοποιηθεί με αποτέλεσμα το ποδήλατο να μην συμπεριλαμβάνεται υπόψη στα έργα που κατασκευάζονται και ο ΚΟΚ να μην προβλέπει ειδικές ρυθμίσεις για την ανάπτυξη και προστασίας του.

Η συνδυασμένη χρήση του ποδηλάτου στα ΜΜΜ δεν επιτρέπεται στα Λεωφορεία, Ταξί και Τρένα (εκτός προαστιακού), ούτε και έχει προβλεφθεί στο μελλοντικό Μετρό. Με τις πολύχρονες καθυστερήσεις παράδοσης του Μετρό, η πόλη παρακμάζει χωρίς εναλλακτικά μέσα μαζικής μεταφοράς. Το Τραμ και η Θαλάσσια Συγκοινωνία παραμένουν ανακοινώσεις. Τα Τρένα και τα Πλοία έχουν σταματήσει να κάνουν πολλά δρομολόγια από την Θεσσαλονίκη με αποτέλεσμα των εγκλωβισμό των κατοίκων της και την αποκοπή της επαρχίας και των νησιών.

Η έλλειψη περιβαλλοντικής πολιτικής κατατάσσει τη Θεσσαλονίκη ως την πιο μολυσμένη σε μικρό-σωματίδια πόλη στην Ευρώπη χωρίς να λαμβάνεται κανένα μέτρο για την προστασία της δημόσιας υγείας, ούτε καν ενημέρωση. Η αντιστοιχία πρασίνου ανά κάτοικο είναι μόλις 2τμ, ενώ η Βόννη έχει 35τμ και το ευρωπαϊκό ελάχιστο όριο για μια βιώσιμη πόλη είναι 9τμ. Τα πεζοδρόμια είναι απροσπέλαστα με παρκαρισμένα αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, τραπεζοκαθίσματα, διαφημιστικές πινακίδες, μια πόλη απροσπέλαστη για ανθρώπους με κινητική αναπηρία. Ο ελεύθερος δημόσιος χώρος έχει συρρικνωθεί, οι πλατείες είναι κατ' όνομα, ενώ η ΔΕΘ, το 3ο Σώμα Στρατού και τα Στρατόπεδα κινδυνεύουν να χτιστούν αντί να παραδοθούν ως Μητροπολιτικά πάρκα, πνεύμονες πρασίνου και αναψυχής, χωρίς επιπλέον δόμηση. Παρά τις υποσχέσεις οι καθυστερήσεις στην απόδοση τους στην πόλη βγάζουν στην επιφάνεια σχέδια για εμπορικά κέντρα και τσιμεντοποίηση. Η τελευταία πεζοδρόμηση στο κέντρο της πόλης έγινε πριν δεκαετίες και τα σχέδια για υπόλοιπες μένουν στα συρτάρια.

Για αυτό λοιπόν την Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011 αντιμετωπίζουμε την κίνηση των αυτοκινήτων με τα γυμνά μας κορμιά σαν τον καλύτερο τρόπο για να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια μας. Το σώμα μας είναι ό, τι πιο φυσικό έχουμε και είναι σίγουρα πιο όμορφο από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων μας. Στην σημερινή κοινωνία της κλειδαρότρυπας το γυμνό σώμα είναι προϊόν εκμετάλλευσης μιας ολόκληρης βιομηχανίας. Απελευθερώστε το!

Η ποδηλατοδρομία έχει ειρηνικό και καλλιτεχνικό χαρακτήρα. Ζωγραφισμένα και στολισμένα σώματα και ποδήλατα, φυσική διακόσμηση, αξεσουάρ, χρώματα και μουσική θα είναι τα όπλα μας για να διεκδικήσουμε ολοένα και φιλικότερες προς τον άνθρωπο, το περιβάλλον και το ποδήλατο πόλεις. Ελάτε όσοι γυμνοί τολμάτε με κέφι και φαντασία, από μαγιό μέχρι και όπως σας γέννησε η μητέρα φύση.

Νιώστε Ελεύθερα! Μπορείτε να συμμετέχετε και με άλλα εναλλακτικά μη μηχανοκίνητα μέσα μετακίνησης όπως skateboards, rollers, πατίνια.

Ενημερωθείτε για τα νέα μας, εκδηλώσεις και προβολές, βοηθήστε και εσείς στην οργάνωση. Η Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία είναι μια αυτό-οργανωμένη εκδήλωση από καθημερινούς πολίτες και υποστηρίζεται από ομάδες της πόλης.

Δείτε το trailer από το Βραβευμένο Ντοκιμαντέρ στο 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης “Βγήκαμε από τα Ρούχα μας” εδώ:

http://www.worldnakedbikeride.gr/documentary

Πληροφορίες:

http://www.worldnakedbikeride.gr/

http://facebook.com/wnbr.greece

http://www.facebook.com/event.php?eid=208692555831314

http://twitter.com/wnbr_greece

στη Θεσσαλονίκη στον Λευκό Πύργο!

Βλέποντας την Ιβηρική χερσόνησο σε αναβρασμό, εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου, κυρίως νέων, να κατακλύζουν τις πόλεις Ισπανίας και Πορτογαλίας, αναρωτιόμαστε γιατί κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει ήδη στην Ελλάδα. Γιατί συνεχίζουμε να σερνόμαστε πίσω από τα καθεστωτικά συνδικάτα και τα κομματικά σωματεία…Γιατί περιμένουμε να χυθεί αίμα στο δρόμο ώστε να ξεσπάσουμε την οργή μας…Γιατί δεν ξυπνάμε από το λήθαργο του καφέ, κλαμπ, παραλία…

Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι τραγική. Η διεθνής οικονομική σκηνή πιέζει την κυβέρνηση να συνεχίσει την αφαίμαξη των πολιτών, και αυτή ανταποκρίνεται με όλο και μεγαλύτερες μειώσεις μισθών, με όλο και μεγαλύτερη αύξηση φόρων, με όλο και μεγαλύτερη καταπίεση των ανθρώπων που ζουν στον ελλαδικό χώρο. Όλων των ανθρώπων όμως; Μα φυσικά και όχι…Η καταπίεση αφορά μόνο αυτούς που δεν έχουν τεράστια περιουσία, αυτούς που αφιέρωσαν 18 χρόνια και πλέον στα θρανία με αντάλλαγμα μία κάρτα ανεργίας, αυτούς που δεν συμμετείχαν στο φαγοπότι των δανείων.

Ακούμε διάφορες προτάσεις για αναδιάρθωση, κούρεμα, επιμήκυνση και κατόπιν τους τραπεζίτες να δηλώνουν πως η οποιαδήποτε τέτοια διευκόλυνση προς την ελληνική οικονομία θα σημάνει αναγνώριση χρεωκοπίας της και παύση του δανεισμού…Τι σημαίνει παύση δανεισμού; Σημαίνει κατάρρευση της εθνικής οικονομίας, σημαίνει απότομο πέρασμα σε μια κατάσταση που κανείς από τους νέους ανθρώπους δεν έχει βιώσει ποτέ, και η πλειοψήφία του πληθυσμού φοβάται… Έτσι αφηνόμαστε στα χέρια της “αυθεντίας” των οικονομολόγων, των οίκων αξιολόγησης, των πολιτικών, ελπίζοντας πως αυτοί θα βρουν μια λύση…

Ακούμε αριστερούς και δεξιούς να ζητάνε αποχώρηση του ΔΝΤ, κατάργηση του μνημονίου και επιστροφή στο χθες…Αυτά ακριβώς τα αιτήματα κρατάνε τον κόσμο φοβισμένο μπροστά στα Μέσα Μαζικής Προπαγάνδας, αυτά ακριβώς τα αιτήματα μάς προκαλούν το αίσθημα ενοχής απέναντι στο παρελθόν και το μέλλον μας, μας μετατρέπουν σε υποταγμένα ποίμνια του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Τα προβλήματα στην Ελλάδα δεν αρχίζουν και τελειώνουν στο χρέος. Αντιθέτως, έχουν πολλές διαφορετικές ρίζες και καταλήγουν στο χρέος. Συστημική διαφθορά, αδιαφορία για τα κοινά, κοινωνική διάσπαση, χαμηλού επιπέδου εκπαίδευση, έλλειψη αλληλεγγύης μέσα στην κοινωνία, μας έχουν οδηγήσει στην λογική του “κοιτάμε το δέντρο του χρέους και των ελλειμμάτων και όχι το δάσος μιας ζωής-κυνηγητό”.

Είναι καιρός να αφήσουμε πίσω μας το φόβο για το αύριο. Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε πως όλες οι ριζικές αλλαγές στην ιστορία δεν προήλθαν από ειδικούς και αυθεντίες. Αν βασιζόμασταν σε αυτούς θα ζούσαμε ακόμη σε ένα θεοκρατικό καθεστώς, ή θα λιθοβολούσαμε τους αντιφρονούντες, ή θα χρησιμοποιούσαμε ως γλώσσα μια αρχαία διάλεκτο ακόμη. Η κοινωνία εξελίσσεται και προκαλεί τις εξελίξεις. Η ιστορία είναι η ιστορία της κοινωνίας και όχι των ειδικών. Ας αναλάβουμε τις ατομικές και συλλογικές μας ευθύνες απέναντι στο σήμερα και στο αύριο. Ο μόνος τρόπος να αναδειχθεί μια νέα πραγματικότητα δεν είναι η καταφυγή στο βιβλίο ενός νεκρού ιδεολόγου, ο μόνος τρόπος είναι το άνοιγμα όλων σε όλους, είναι η αλληλεπίδραση στους δρόμους. Ας χρησιμοποιήσουμε το διαδίκτυο ως μέσο διάδοσης και ενημέρωσης και ας ανυψωθούμε σαν άνθρωποι, ας επαναστατήσουμε!

Ή “έξοδος από την κρίση” δεν είναι η άνοδος των οικονομικών δεικτών, δεν είναι οι επενδύσεις και η ανάπτυξη. Η έξοδος από την κρίση είναι η ηθική και κοινωνική επανάσταση. Είναι μια πλατεία γεμάτη νέους ανθρώπους που ενώνουν τις φωνές τους, είναι μια συνέλευση που πλημμυρίζει από ιδέες και δημιουργικότητα. Είναι ένας χώρος εργασίας όπου οι εργαζόμενοι δεν είναι εκτελεστές του προιόντος, αλλά συνδημιουργοί του. Είναι το βίαιο σπάσιμο της αλυσίδας που μας έχουν περάσει στο μυαλό, στην καρδιά και στα πόδια. Έχουμε ευθύνη για το ότι ζούμε έτσι…έχουμε ευθύνη και χρέος να επαναστατήσουμε!

ΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΣΕ ΙΣΠΑΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

ΕΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ, ΕΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΙΣΟΤΗΤΑ

ΑΜΕΣΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Short URL : http://wp.me/pyR3u-6t0

http://eagainst.com/articles/μανιφέστο-για-μια-αληθινή-δημοκρατία/

Πραγματική Δημοκρατία ΤΩΡΑ!

Είμαστε συνηθισμένοι άνθρωποι. Είμαστε σαν εσάς: άνθρωποι, που σηκώνονται κάθε πρωί για να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους. Οι άνθρωποι, που δουλεύουν σκληρά κάθε ημέρα για να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον για τους ανθρώπους γύρω μας.

Άλλοι από εμάς θεωρούν τους εαυτούς τους προοδευτικούς, άλλοι συντηρητικούς. Άλλοι από εμάς πιστεύουν στο Θεό, άλλοι όχι. Άλλοι από εμάς έχουν σαφώς καθορισμένες ιδεολογίες, άλλοι είναι απολίτικοι, αλλά όλοι είμαστε ανήσυχοι και θυμωμένοι για τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές που βλέπουμε γύρω μας: τη διαφθορά μεταξύ πολιτικών, επιχειρηματιών, τραπεζιτών, αφήνοντας μας αβοήθητους, χωρίς φωνή. 

Αυτή η κατάσταση έχει γίνει συνήθειο, μια καθημερινή ταλαιπωρία, χωρίς ελπίδα. Αλλά αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να την αλλάξουμε. Είναι ώρα να αλλάξουμε τα πράγματα, ώρα να χτίσουμε μια καλύτερη κοινωνία μαζί. Ως εκ τούτου, υποστηρίζουμε ότι:

Οι προτεραιότητες κάθε ανεπτυγμένης κοινωνίας πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία του πολιτισμού, η βιωσιμότητα και η ανάπτυξη, η ευημερία και ευτυχία των ανθρώπων.

Αυτές είναι αναλλοίωτες αλήθειες με τις οποίες θα πρέπει να συμβαδίζουμε στην κοινωνία μας, το δικαίωμα για στέγαση, εργασία, πολιτισμό, υγεία, εκπαίδευση, πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, καθώς και καταναλωτικά δικαιώματα για μια υγιή και ευτυχισμένη ζωή.

Η τρέχουσα κατάσταση της κυβέρνησής μας και του οικονομικού συστήματος δεν νοιάζεται γι' αυτά τα δικαιώματα, αλλά και με πολλούς τρόπους είναι ένα εμπόδιο στην ανθρώπινη πρόοδο.

Η δημοκρατία ανήκει στο λαό (δήμος = λαός, κράτος= κυβέρνηση) το οποίο σημαίνει ότι η κυβέρνηση γίνεται από όλους μας. Ωστόσο, στην Ισπανία, οι περισσότεροι από την πολιτική τάξη ούτε καν μας ακούει. Οι πολιτικοί θα έπρεπε να μεταφέρουν τη δική μας φωνή στα θεσμικά όργανα, διευκολύνοντας την πολιτική συμμετοχή των πολιτών μέσω άμεσων καναλιών, που προσφέρει το μεγαλύτερο όφελος για την ευρύτερη κοινωνία, όχι για να πλουτίσουν και να ευημερήσουν εις βάρος μας, υπακούοντας μόνο στη δικτατορία των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων και την κατοχή της εξουσίας μέσω του δικομματισμού μέσω των απαράλλαχτων αρχικών PP & PSOE.

Πόθος για εξουσία και τη συσσώρευσή της μόνο σε λίγους, δημιουργία ανισοτήτων, εντάσεων και αδικιών, η οποία οδηγεί στη βία, την οποία εμείς απορρίπτουμε. Το πεπερασμένο και αφύσικο οικονομικό μοντέλο τροφοδοτεί την κοινωνική μηχανή σε έναν αυξανόμενο κύκλο που καταναλώνει τον εαυτό της πλουτίζοντας λίγους και στέλνοντας στη φτώχεια τους υπόλοιπους. Μέχρι την κατάρρευση.

Η θέληση και το σκοπό του υπάρχοντος συστήματος είναι η συσσώρευση του χρήματος αδιαφορώντας για την αποδοτικότητα και την ευημερία της κοινωνίας. Κατασπατάληση των φυσικών πόρων, καταστροφή του πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και δυσαρεστημένους καταναλωτές.

Οι πολίτες είναι τα γρανάζια μιας μηχανής σχεδιασμένης για να πλουτίσει μια μειοψηφία η οποία αδιαφορεί για τις ανάγκες μας. Είμαστε ανώνυμοι, αλλά χωρίς εμας τίποτε από αυτά δεν θα υπήρχε, γιατί εμείς κινούμε τον κόσμο.

Εάν, ως κοινωνία μάθουμε να μην εμπιστευόμαστε το μέλλον μας σε μια απρόσωπη οικονομία, η οποία ποτέ δεν επιστρέφει τα οφέλη στους περισσότερους, θα μπορέσουμε να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις από τις οποίες όλοι υποφέρουμε.

Χρειαζόμαστε μία ηθική επανάσταση. Αντί για τη τοποθέτηση του χρήματος πάνω από τα ανθρώπινα όντα, θα το επαναφέρουμε στην υπηρεσία μας. Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα. Δεν είμαι ένα προϊόν αυτού που αγοράζω, του γιατί το αγοράζω και αυτού από τον οποίο το αγοράζω.

Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
Νομίζω ότι μπορώ να το αλλάξω.
Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Γνωρίζω ότι μαζί μπορούμε.
Νομίζω πως μπορώ να βοηθήσω.

Γνωρίζω ότι  μαζί μπορούμε.

αχινος by lolek