Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2013

Χριστούγεννα στο νησί

Xmas in Guernsey 2012 photo by Marianna Pliakou

μακριά άκουγα τα κύματα
μπροστά μου είχα μια ανηφόρα
έκανα να απλώσω το χέρι μου
και το έχασα στο κενό
ένα λαμπιόνι έσκασε σαν τσόφλι αυγού στον δρόμο
είπες: κακό σημάδι
η σιωπή του δρόμου δεν μ'αφησε να σ' ακούσω
συνέχισα

το περίεργο με τις ολόφωτες ανηφόρες είναι η σιωπή τους
τόσο έντονη που αδυνατείς ν' ακούσεις τα αυτονόητα
έρμαιο σε παρασύρουν 
σε διαδρομές ανεξέλεγκτες
τυχαία αποφασίζουν αν θα είσαι εσύ η άλλος
τυχαία
σαν μια θάλασσα από κύματα
εκεί μακριά 
μετά ξημερώνουν Χριστούγεννα 


1 σχόλιο:

  1. "..το περίεργο με τις ολόφωτες ανηφόρες είναι η σιωπή τους
    τόσο έντονη που αδυνατείς ν' ακούσεις τα αυτονόητα.."

    Να γιατί η ποίηση είναι τόσο όμορφη.., γιατί κι αν ο στίχος σου φέρνει αναστεναγμό, μαζί έρχεται και το γλυκό, γεμάτο συνείδηση, χαμόγελο. Ευχαριστούμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή